متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

همزمان با رشد جهانی سازی ترتیبات تجاری منطقه ای در سطح وسیعی گسترش یافت.اهمیت این موافقت نامه های منطقه ای به اندازه ای بود که حتی مناطق در حال توسعه نیز، ترتیبات منطقه ای را به عنوان راه حلی برای تجارت خارجی و روشی برای حفظ منافع مشترک گروههای منطقه ای در مقابل دشواری های ناشی از پیوستن به اقتصاد جهانی بر می شمردند.هدف از تشکیل موافقت نامه های تجاری منطقه ای، کاهش موانع تعرفه ای در راستای افزایش رفاه می باشد. اما مذاکراتی که در این میان مطرح است بیان کننده این است که آیا، شکل گیری این اتحادیه ها بالاخص در مناطق در حال توسعه در راستای هدف افزایش تجارت بین کشورهای عضو آنها بوده است و همچنین آیا افزایش تجارت بین اعضا باعث افزایش تجارت با کشورهای غیر عضو آن منطقه می شود یا خیر؟ چنانچه موافقت نامه تجاری باعث افزایش تجارت بین کشورهای عضو شود، پدیده «ایجاد تجارت» شکل میگیردو چنانچه افزایش تجارت به هزینه کاهش آن برای کشورهای غیر عضوباشد پدیده «انحراف تجارت» شکل می گیرد. ایجاد تجارت بربهبود رفاه و انحراف تجارت برکاهش رفاه دلالت پیدا می کند. دراین مقاله برای بررسی ایجاد و انحراف تجارت، سازمانهای منطقه آسیا را به عنوان نمونه یک منطقه درحال توسعه در نظر می گیریم و با بررسی سه موافقت نامه تجاری اکو، آ سه آن و جی سی سی، که به نظر می رسد کشورهای عضو آنها ترکیب اقتصادی مشابهی با کل کشورهای منطقه آسیا دارند، روند تجارت در این سازمانها را مورد بحث و تجزیه- تحلیل قرار می دهیم. نهایتا با استفاده از یک مدل جاذبه تعمیم یافته، داده های مورد استفاده در این تحقیق را که شامل 26 کشور عضو این سه سازمان می باشند و دوره زمانی 2006- 2002 را در بر می گیرند، تخمین می زنیم. نتایج نشان می دهد که در این دوره زمانی هر سه سازمان منتخب منطقه آسیا، با انحراف تجاری روبرو بوده اند.

در این تحقیق از مدل جاذبه به منظور افزایش قدرت تفکیک مکانی DEM در دریاچه ی کوثر استفاده شد. مدل جاذبه در زیر پیکسل ها بر اساس مقادیر پیکسل های همسایه و تأثیر آن ها روی زیرپیکسل های یک پیکسل مرکزی می باشد. در این تحقیق از دو مدل همسایگی پیکسل های مماس و مدل همسایگی چهارگانه به منظور تخمین مقادیر زیر پیکسل ها استفاده شد. هر مدل دارای پیکسل های همسایه ی متفاوت اند که به کمک آن ها مقادیر جاذبه ی هر زیر پیکسل محاسبه می شود. پس از تولید تصاویر خروجی برای زیرپیکسل ها در مقیاس های 2، 3، 4 با همسایگی های متفاوت، بهترین مقیاس با مناسب ترین نوع همسایگی با استفاده از نقاط کنترل زمینی تعیین شد و مقادیر RMSE برای آن ها محاسبه شد. به منظور مقایسه ی صحت نتایج استخراج شده از مدل رقومی ارتفاع زمین، با استفاده از تصاویر لندست 8 شاخص NDVIاستخراج شد. سپس مرز دریاچه با استفاده از این شاخص به دست آمده است. نتایج نشان داد که با استفاده از مدل جاذبه، دقت و صحت تصاویر خروجی بهبود بخشیده شده و همچنین قدرت تفکیک مکانی آن ها نیز افزایش پیدا می کند.

رشد چشمگیر تجارت الکترونیکی بین المللی در چند سال اخیر بیانگر اهمیت نقش فناوری اطلاعات و ارتباطات و اینترنت در رشد این نوع تجارت و به طور کل تجارت بین الملل می باشد. بر این اساس در این مطالعه نقش اینترنت بر تجارت دوجانبه ایران و شرکای عمده تجاری آن بررسی خواهد شد. با توجه به ماهیت متفاوت بخش های عمده اقتصادی و کالاها و خدماتی که ارائه می دهند، اینترنت می تواند نقش متفاوتی در گسترش تجارت هریک از بخش ها ایفا نماید. لذا در این مطالعه تلاش شده است تا نقش اینترنت بر تجارت کشور با شرکای عمده خود در سه بخش کشاورزی، غیر کشاورزی (صنعت) و خدمات در طی سال های 1995 تا 2015 مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد که نوآوری پژوهش حاضر نسبت به مطالعات پیشین می باشد. در این راستا از مدل جاذبه تعدیل شده و داده های تابلویی برای مدل سازی تجربی و تجزیه و تحلیل داده ها استفاده خواهد شد. در میان سه مدل برآورد شده، تنها متغیرهای دسترسی به اینترنت و نرخ ارز در کشور صادرکننده در همه مدل های نهایی معنی دار شده اند و توان توضیح جریانات تجاری را دارد که به نوعی می تواند حاکی از تغییر الگوی تجارت در بین کشورهای جهان نیز باشد. نکته بعدی اینکه در میان مدل های مختلف، در مدل تجارت کالاهای غیر کشاورزی (صنعتی) هم چنان متغیرهای سنتی قدرت توضیح دهندگی بیشتری برای توضیح جریانات تجاری دارند و در مقابل در مدل خدمات به هیچ وجه متغیرهای سنتی توانایی توضیج جریانات تجاری را ندارند.

این مطالعه به بررسی و مقایسه همگرایی بازار محصولات کشاورزی در D8 و G7 طی دوره زمانی 1995-2012 با استفاده از مدل جاذبه پرداخته است. بر اساس نتایج برآورد، مدل جاذبه به ترتیب حدود 79 و 96 درصد از ترتیبات تجاری بخش کشاورزی بین کشورهای D8 و کشورهای G7 را توضیح می دهد. هم چنین، نتایج مطالعه نشان دادند که ضریب برآوردی متغیر ارزش افزوده بخش کشاورزی کشورهای i و j برای گروه D8 و G7 مثبت است. ضریب برآوردی متغیر شاخص لیندر نیز برای کشورهای گروه D8 بی معنی، اما برای کشورهای G7 معنی دار و مثبت بدست آمده است. ضریب برآوردی متغیر جمعیت کشور i برای D8 معنی دار و برابر -3.25 و برای کشورهای G7 برابر 1.69 بدست آمد که در سطح قابل قبولی معنی دار است. ضریب برآوردی جمعیت کشور i برای کشورهای گروه D8 و G7 به ترتیب برابر 0.69 و 0.41 می باشد. گفتنی است، ضریب برآوردی متغیر نرخ ارز کشور i برای گروه G7 و D8 مثبت و معنی دار است در حالی که ضریب برآوردی متغیر نرخ ارز کشور j برای هر دو گروه از کشورهای مورد بررسی منفی است.

هدف اصلی این مقاله بررسی اثر تحریم های اقتصادی بر تجارت دوجانبه ایران با 30 شریک تجاری آن طی دوره 1386-1352، است. بدین منظور، مدل جاذبه تعمیم یافته با روش داده های تابلویی، در دو حالت با لحاظ و بدون لحاظ تحریم برآورد شده است. نتایج حاصل از برآورد بیان کننده این است که تحریم اثری منفی، اما کوچک بر تجارت ایران و شرکای تجاری آن دارد، به طوری که چنانچه تحریم از سوی شرکای تجاری ایران اعمال شود، تجارت دو جانبه آن با شرکای تجاری تنها به اندازه 0.089 درصد کاهش خواهد یافت. بنابراین، اثر منفی تحریم های اقتصادی بر تجارت ایران با شرکای تجاری قابل اغماض است.

در این مطالعه با استفاده از مدل جاذبه، جریانهای تجارت دو جانبه ای که بین ایران و کشورهای عضو اکو برای مقطع زمانی 2003 وجود دارد بررسی و هم گرایی که بین ایران و این کشورها، هم در سطح کلی تجارت بین آنها و هم در بخشهای مجزا شده گروه کالاها وجود دارد ارزیابی و سپس این همگرایی با هم گرایی که بین ایران و کشورهای عضو یورو وجود دارد مقایسه می گردد.نتایج تجربی نشان می دهند که الگوی تجارت دو جانبه ای که بین ایران و سایر شرکای تجاریش در اکو وجود دارد الگوی هکشر- اوهلین سنتی با تجارت بین صنعتی می باشد. همچنین با مقایسه همگرایی کشورهای عضو اکو و کشورهای عضو یورو این نتیجه حاصل می گردد که ایران با کشورهای عضو اکو همگرایی بیشتری نسبت به همگرایی با کشورهای عضو یورو دارد که علت آن هم یکسان بودن ساختارهای اقتصادی، اجتماعی و مذهبی این کشورها می باشد. همچنین نتایج حاصل از ده بخش مجزا شده نشان می دهند که ایران در گروه کالاهای سوم و نهم با کشورهای عضو اکو دارای تجارت درون صنعتی عمودی می باشد که ایران با استفاده از کیفیت برتری که در تولید این کالاها دارد با این کشورها تجارت می کند.